Lost images of instagram

In spe

Dus…wij zijn verloofd.
Na twee maanden rondzweven op een idoot grote roze wolk (en heel irritant tegen iedereen die het al-dan-niet wou horen “HEB JE MIJN RING AL GEZIEN” staan gillen) begint de realiteit zwaar in te zinken. Twee maand lang heb ik alle concrete, logische en prangende vragen zeer luchtig van me kunnen afschudden – “poeh een datum vastleggen, tijd zat jonges”, “poeh een planning, tijd zat jonges”, “poeh een feestzaal, schuren genoeg jonges”.
Maar nu is het besef er: dingen moeten geregeld worden om die trouw ietwat vlot te laten verlopen. Correctie, er gaat een shitload aan dingen geregeld moeten worden. En eerlijk, ik krijg het nu al een beetje benauwd. De compleet normale vraag “Wanneer is de trouw?”  zorgt er al voor dat ik hysterisch begin te ventileren. Laat staan dat ik al een idee heb over hoe de uitnodigen er zullen uitzien. Kleine noot: ik was al reeds vergeten dat er tout court uitnodigingen moeten verstuurd worden, een Facebook-Event is blijkbaar not done. Al lijkt het me beyond praktisch.
Maar hetgeen wat me vooral doet panikeren, is dat ik absoluut niet weet hoe ik aan zo’n planning moet beginnen.
Waar in godsnaam vind je een trouwkleed? En met ‘een trouwkleed’ bedoel ik niet een taffeta gedrocht dat eerst in een bad kristallen gedompeld werd om dan door een schuimpjesfabriek uitgekotst te worden. Nee, de verkrachte-Sissi-look die zo eigen is aan de collecties van Nicky Vankets is niet aan mij besteed. Maar waar vind ik in een kleed dat ietwat in mijn smaakpalet valt? Ik vermoed dat Mr. Lagerfeld geen Pro Bono werkt levert naast zijn uren.
Om dan maar te zwijgen over ‘het thema’. Een goede, reeds zeer getrouwde vriendin wist me te vertellen dat hedendaagse trouwerijen ‘een thema’ hebben. Wie in godsnaam heeft dit nu beslist?! Wie in godsnaam vond dit nu een oké idee?! Blijkbaar moet ik onder ‘het thema’ het volgende verstaan: Modern elegant, Royaal, Platteland chique, Tijdloos klassiek, etc. Kan iemand mij uitleggen wat Modern elegant wil betekenen?  Streeft men doorgaans niet naar wat elegantie als het op een trouwfeest aankomt? Allez, ik denk nu niet dat iemand belachelijk veel geld zou uitgeven aan een feest om het interieur van de lokale frituur te evenaren of er als een bezopen Britse erbij te lopen. Ik wil maar zeggen, er wordt toch altijd wel een beetje moeite gedaan.
Maar hetgeen wat mij momenteel het meeste stress bezorgt, is die verdomde gastenlijst. Als West-Vlaamse ben ik zwaar gedoemd, want de familiale druk is er. En het grootste dreigement wat ik nu al heb moeten horen is “wat zou mémé niet denken”. Mémé, als in mijn enigste grootmoeder en tronend matriarch van de familie. En ik kan u zeggen, mémé de matriarch ontgoochelen, wordt niet gedaan.
Ik heb me altijd sterk gemaakt dat ik mijn zin zal doen als het op mijn eigen trouw aankomt, maar dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan. Gelukkig heb ik nog een wederhelft waar ik alle schuld kan op afschuiven. Dat en het feit dat we nog een zaal hebben (hence geen concept en geen “thema”). Opties bij de vleet.

Gelukkig, maar écht gelukkig, heb ik een sloot getrouwde vriendinnen die heerlijk gestructureerd hun trouw hebben gepland. Nog nooit was ik zo dankbaar met een excell-lijst. Vooral omdat ik met driekwart van de inhoud, totaal geen rekening heb gehouden. Blijkbaar is meubilair op een feest behoorlijk handig.
Alle andere tips zijn meer dan welkom want ik zit nog met behoorlijk wat vragen als het op zalen en kledij aankomt.

De firma dankt u!

engaged-meme