Niet Oké

Als modern geschoolde vrouw, bezit ik een goed ontwikkeld EQ. Enerzijds doet het me de betere dingen des leven erg appreciëren. Denk maar aan een streepje wereldse literatuur (de showbizzcolumn van de Daily Mail), op eiken vat gerijpte druivensap (sloten wijn) en exotische delicatessen (Ketchup chips). Anderzijds kan ik ook rekenen op een brede waaier aan weelderige emotie.  Emoties die vaak in een kleurrijke variatie en op de meest ongepaste moment tot uiting komen. En die emotie, die wil graag met jullie delen.
U leest het goed: tijd voor een redeloze driftbui want afgelopen maand was NIET OK.

Een jas zonder enige sluiting is geen jas.
Per definitie hoort een jas te beschermen tegen alle gruwelijkheden die ons Belgisch klimaat te bieden heeft. Iets wat compleet onmogelijk wordt als je de ene helft van je mantel niet kunt binden aan de andere helft. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik zit niet direct te wachten op chronische Tyfus. Noem het pull met misplaatste grootheidswaan, maar ik trap er niet in.

§

Een maand voordat je jezelf in een behoorlijk aansluiten trouwkleed moet hijsen, kom je twee kilo aan.
Ik hoor u al denken: “Ah, twee kilo, dat valt wel mee”, “Twee kilo, dat speel je wel kwijt” en “Doe wat shapeware aan”. het antwoord is: NEEN! NEEN! En (want ik weiger als veredelde saucijs rond te lopen) NEEN!
Mijn irrationeel verdriet is ondertussen omgeslaan naar irrationele woede en ik heb beslist dat de wereld heel erg hard mag branden. En mijn metabolisme kan ze kussen.

§

Oog-handcoördinatie. Er komt nooit iets goed uit een situatie waar oog-handcoördinatie een vereiste is. Zeker als we het hebben over sport. Want dat wijst veelal op de aanwezigheid van een bal of een ander sferisch object. En die aanwezigheid kan maar één iets voorspellen: pijn. Veel pijn. Want een bal dat aan 25km/u uw richting uitkomt, kan nooit veel goeds betekenen.
En nu we eigenlijk toch bezig zijn over sport, schrap ook gerust alle team-gerelateerde activiteiten. Het is peer pressure van de ergste soort, je wordt geacht om in een beweging zowel te presteren als plezier te maken. Veruit ridicuul want in mijn ogen is de meest dodelijk combinatie ooit is. Dit classificeer ik verticaal onder ‘illegaal’.

§

Lange, valse nagels: typen wordt onmogelijk, naar het toilet gaan wordt opeens een uitdaging, ze zijn een broeihaard voor los vuil, ze zien er niet uit, ze breken en ze kosten idioot veel geld. NIET OK.

§

En de topper op mijn dit-kan-emotioneel-niet-aan-lijstje is: een poging ondernemen om een huis te kopen.
Dit is het ranzigste wat een mens zichzelf kan aandoen want je ondergaat een wereld aan stress, onwetendheid en verdriet.
Je investeert uren tijd in het zoeken van een budget verantwoorde woonst, want ja, dat gegeerd herenhuis kost crimineel veel geld. Dan moet je naar de bank. Met andere woorden: Het zwarte gat der maatschappij waar je verwarring enkel groter wordt. Vervolgens moet je onderhandelen met het vreemdste ras dat deze aarde siert: immobiliën verkopers. Om uiteindelijk te moeten beseffen dat deze lullo je droomhuis, die eigenlijk aan jou beloofd werd, toch aan een andere, rijke onnozelaar heeft verkocht. Huilen, mensen, huilen.

 

canteventalk_zps16de2b04

Fallen for Fashion

“Ja maar ik heb dat nodig” is waarschijnlijk een van de grootste leugens die we (ja we, want ook het mannelijk geslacht gebruikt dit excuus) onszelf wijsmaken tijdens het shoppen. Ik ga hier vooral niet de schijnheilige uithangen of zeer betutteld met de vinger staan wijzen naar alles en iedereen want de waarheid gebied me te zeggen dat ik deze justificatie zelf iets te veel gebruik.

“Ik heb echt een nieuw paar zwarte booties nodig”
Maar neet gij, ik heb al een paar liggen maar ik heb mezelf  voorgelogen dat de hak niet hoog genoeg is. Wat ook redelijk belachelijk is want het is geen goed idee om hakken te dragen tijdens de werkuren.

“Ik heb echt een nieuwe handtas nodig, zo een die praktisch is tijdens het uitgaan”
U vraagt waarom? Wel ik heb eigenlijk geen idee. Ik kan maar vermoeden dat ik van even getallen houd want ik heb er nu al vijf liggen.

“Hoh een paar  sneeuwwitte Hi-top Nike zouden echt functioneel zijn, ik denk dat ik die nodig heb”
Laten we eerlijk zijn, die zijn gewoon de max, ik wil die gewoon.

Maar nu, ik ben geweldig geobsedeerd met het idee om een nieuwe mantel/vest aan te schaffen. Wellicht omdat de herfst officieel begonnen is – dank u Vijf & Vitaya voor de reminder– en vooral omdat ik vorig weekend heel flink mijn kleerkast heb opgeruimd. Op dramatische wijze heb ik afscheid moeten nemen van drie oude exemplaren.
Nu heb ik toch wel het grote geluk dat New York Fashion Week juist gepasseerd is, mooi moment om klein lijstje van de topfavorieten samen te stellen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Zoals gewoonlijk heb ik het mezelf weer moeilijk gemaakt en sta ik nu voor een dilemma (#firstworldproblems): Kies ik voor een functioneel exemplaar dat ik kan door dragen en makkelijk kan combineren met schillende kledingstukken & looks, of kies ik voor een statement stuk. Je weet wel, zo eentje dat waanzinnig oogt maar  waar de kans bestaat dat hij binnen twee maand diep wordt weggemoffeld in de kast omdat ‘ie So last Season is. Gezien ons hotel in NYC nog betaald moet worden, dat met mijn Visa-kaart, zal ik het toch op één exemplaar moeten houden.

Suggesties, opinies, motivaties & klinkklare nonsens zijn meer dan welkom.