DIY

Zo een kleine twee jaar geleden heb ik mijn hele leven in drie dozen en twee valiezen gepropt en alles vakkundig in de nieuwe woonst van Mijn Beste geparkeerd. Zo een kleine twee jaar wonen wij nu samen, dat zonder elkaar uit te moorden. Punten voor onszelf.
Maar die woonst was onze eerste echte woonst. Dat betekent vooral dat onze collectie meubels een samenraapsel is van welgekozen ‘vintage’ (*kuch* een koopje bij de kringloop *kuch*) en ikea-shizzle dat ooit ons kot sierde. Een homogeen interieur met accorderende meubels was nog niet aan de orde.
Na twee jaar struikelen over adapters, verlengsnoeren en opladers, had ik het zwaar gehad met ons salon/bureau/eetkamer . Op een blauwe donderdag heb ik dan ook zeer emotioneel  “HET MOET GEDAAN ZIJN, DE ZETEL IS GEEN CO-WORKING-SPACE EN IK EIS MIJN KEUKENTAFEL TERUG, ER MOET EEN BUREAU KOMEN” staan gillen. Inderdaad, lichtelijk overdreven, maar hé, niets nieuws hier.

Uiteindelijk hebben we er nog een half jaar erover gedaan om iets geschikt te vinden, want een lukrake kringloop-aankoop was deze keer niet voldoende. Nee, nu zijn we echt volwassen en we moeten aan ons toekomstig homogeen interieur denken.

Na lang winkelen, kijken en vergelijken konden we enkel maar concluderen dat een grote, potsierlijke bureau/tafel  belachelijk duur is. Al vlug kwam de zéér gevaarlijke bedenking ‘Hé, hoe moeilijk kan het zijn om zelf zoiets in elkaar te steken?’. Enter ons eerste pinterest-waaridg DIY-project.

Ook dit hebben kunnen doorploeteren zonder elkaar te vermoorden, al heeft het net veel gescheeld.
Maar, voor de handige harry’s die zich ook aan dit project willen wagen, hier is een volledige lijst met instructies:

Nodig?

  • 6 vloerdelen van elke 6 cm breed, lengte naar keuze (Brico)
  • Zo een balk dat je gebruikt om je plafond te stutten (Brico)
  • Alle elementen dat je hierboven in de foto kan herkennen (Snoerboer)
  • Een handige nonkel/familielid dat met een zaag en een boor kan omspringen (Goed DNA)
  • Een handig lief dat al graag eens met ‘den eletriek’ prutst. (Chance hebben)

Hoe?

  • Jij gaat op je gemak een aperitief drinken terwijl de andere twee alles in een steken.
  • KLAAR

Veel plezier met die nieuwe tafel jonges!

Advertenties

Iza Grun

Vermits ik het thema ‘het betere juwelenwerk’ in mijn vorige blogpost heb aangesneden, is het een mooi moment om het eens over Iza Grun te hebben. Het mooie aan werken in een kunstenaarsstudio is dat je veel leuk en getalenteerd volk leert kennen, Cristina was daar één van. Ondertussen zijn we bijna een half jaar ex-collega’s want Cristina trok vorig jaar in augustus richting Berlijn om haar eigen avontuur waar te maken. Iza Grun, haar geesteskind,  staat synoniem voor zelfontworpen 3D geprinte juwelen. Dat in schillende schone en edele metalen. Klinkt als een fantastisch feestje, niet?
Ik hoor de haters al denken ‘hoh ja dat 3D printen is zoooo 2010’, wel, eerlijk, de haters kunnen mijn kl*ten kussen want haar collectie is gewon zeer fijn en adorabel.

Zit die Visa-kaart al te jeuken in je portefeuille? Bekijk dan zeker eens de webshop, want laten we eerlijk zijn, je kan nooit té veel juwelen hebben.
Een bestelling-op-maat kan zeker ook, dus laat het vooral niet om haar te mailen moest je enkele specifieke verzoekjes hebben.

Voor verder contact kan je altijd Facebook, Twitter en volgend adres raadplegen.

IZ4 | 3D printed fine jewellery
25 Malmöer Strasse  10439
Berlin Germany
+49/(0)1578196856

Champagne wishes

Karma is een kalle.
Eigenlijk had ik het moeten zien aankomen, zo een maand lang (nuja eerder een zomer) belachelijk veel poeha staan maken over mijn verjaardag, ik had ergens kunnen verwachten dat dit op een of andere manier in mijn gezicht ging ontploffen. Maar dat impliceert dat ik van nature vooruitzienend en rationeel te werk ga en dat is niet het geval.
Het was nogal zuur toen Mijn Beste kwam aanzetten met zijn verjaardagsmaand.
Maar als bevallige eega werd er noch kosten noch moeite gespaard om mijn wederhelft de maand van zijn leven te geven.

November werd gestart met een officieel verjaardag-aftel-mannetje.
Voor het ongetrainde oog lijkt dit een ordinaire adventskalender in de vorm van een kerstmannetje, maar vergis u niet! Merk op: het ronduit prachtig versierde kroontje. De enige conclusie dat je daaruit kan trekken is dat het hier om een verjaardagskalender gaat.
Jaha, Martha Stewart can suck it.

photo 2

Stap twee in mijn meesterlijk plan was een kleine trip naar de geboorteplaats van onze liefde: Antwerpen. Dankzij Ibis, een van de vele leutige hotels in Antwerpen, hebben we er een weekendje van kunnen maken. Pintjes drinken in het stationscafé zat er deze keer niet in maar heerlijk doelloos ronddwalen in ’t stad was zeker een optie. Het was een mooi moment om bij enkele gekende en minder gekende adresjes eens binnen te wandelen.

Ik hoor jullie al denken “Wawkes, dit is echt fantastisch. Wat is een verjaardagsmaand is me dat, dit kan onmogelijk beter worden!” Correct, persoonlijk vind ik het ook echt ‘Wawkes’ maar jammer genoeg ben ik Mijn Beste ook nog een verjaardagscadeau verschuldigd.
Ik ga eerlijk zijn, ik heb iets gekocht waar ik nu al héél véél spijt van heb want het is zo vreselijk opzichtig en het past ab-so-luut niet in ons interieur. Voor mij is dat al reden genoeg om het ding in kwestie niet in huis te halen, maar daar heeft Mijn Beste geen oor naar. Na 7 maand 3 weken en enkele luttele dagen zagen, staat nu een ENORME Lego R2D2 in onze living. En hoeveel ik het ook verplaats of verdraai of verzet, het blijft een vreselijk schreeuwerig object.

Ik zeg het u Karma is een kalle.

20131121-083324.jpg