Mijn kookboek

Ik heb een zeer decadent referentiekader als het aankomt op ‘goed eten’. En dat heb ik te danken aan mijn West-Vlaamse roots.
Groenten, fruit en vlees kan je rechtstreeks bij de boer halen (vooral omdat er geen supermarkt te bespeuren valt in diep/ruraal West-Vlaanderen), bakken doe ze nog steeds met smout, spek is een voedselgroep op zichzelf en het woord koolhydraten kan je nog vrij uitspreken.
Daarbij is mijn moeder de verpersoonlijking van de huishoudelijke bijbel ‘Ons kookboek’. Je verlaat de tafel nooit zonder een gruwelijke indigestie en twee Tupperware potten gevuld met “restjes”. Het is een prinses der keuken, ons moeder.

En hoe het bij mij zit? Minder.
Het is duidelijk dat het keuken-prinses-gen een generatie overslaat want mijn favoriete accessoire in de keuken is een brandblusapparaat. Ik bezit noch de finesse noch het geduld om een menu op tafel te toveren. Wij hebben dan ook stevig geïnvesteerd in een goede brandverzekering want een dezer zal ik er in slagen om de keuken te laten afbranden.

Het was dan ook behoorlijk vloeken als ik de tweede #boostyourpositivity uitdaging las:

“Laten we elkaar voor de tweede challenge in de #boostyourpositivity rij dus inspireren met nieuwe gerechten.”
(Laten we dit niet doen, Lies , want dit gaat mij veel centjes kosten.)

Omdat het dé maand is van nieuwe uitdagingen, gaan we ook deze niet uit de weg. Na lang mokken heb ik  besloten om het simpel te houden met een Skinny sorbert.
Het is een Froyo-dessert die je à la minute klaar maakt. Het past perfect binnen ieder dieet want je kan er alle kanten mee op.

Benodigdheden

  • Een blender.
  • Een potje (125 gr.) ongesuikerde magere, volle of griekse yohurt.
  • Een handje (+/- 100 gr.) bevroren fruit.
  • Een goeie theelepel suiker, Stevia, honing, … .

Uitvoering

  • Gewoon alles in de blender smijten en heel goed mixen.

TADAAAAAA.

Processed with VSCOcam with f2 preset

Stoven en stuiken

Er moet veel gebeuren vooraleer ik zelf achter de kookpotten kruip. In vele gevallen betekent het weinig goeds en is een brandblusapparaat een noodzakelijk accessoire. Het label ‘keukenprinses’ past dan ook beter bij onze microgolfoven dan bij mij.
Jammer genoeg heb ik een tijdje een kapitale fout gemaakt: mijn wederhelft heeft me doen beloven dat ik een dezer timpana ging maken. Persoonlijk herinner ik me er niets van (lijkt me ook zeer onwaarschijnlijk, ik dat kook-gerelateerde beloftes maak) maar blijkbaar bestaan er hard bewijzen van dit engagement.

Timpana is een traditioneel Maltees pasta-oven-taartgerecht. En net zoals alles in Malta; is het een vreselijk opulent gerecht dat je aders net niet doen dichtslibben. Het bevat alles wat goed en ongezond is voor je lichaam. Met andere woorden, geniaal comfort-eten dat een excellente troost biedt tijdens die ene sadistische week in de maand.
Aangezien Elvea, in kader van de wedstrijd #dotheElveatwist, mij wou voorzien van enkele getomateerde producten, wou ik me wel wagen  aan deze stoutmoedige onderneming. Gelukkig is mijn allerliefste schoonmoeder maar één speed dial-beweging weg. Mijn heldin.

Timpana wordt traditioneel gemaakt met kippenlevertjes, spek, hopen kaas en extra veel bladerdeeg. Maar vermits ik graag mijn 27ste levensjaar zou halen, heb ik geopteerd om het aangepaste, magere recept van mijn schoonmoeder te gebruiken. Caloriearm is het niet, caloriearm zal het nooit zijn.

Het recept zal 4 grote eters voeden en neemt ongeveer 1u30 van je tijd in beslag.

Benodigdheden

500 gr varken/rundgehakt
500 ml passata
1 blikje (140 gr) tomatenconcentraat
500 gr rigatoni of penne pasta
6 eieren (3 hard gekookte, 2 voor de binding, 1 om te glaceren)
125 ml kippenbouillon (of een 1/4 bouillonblokje opgelost in 125 ml warm water)
1 stuk bladerdeeg
2 eetlepels parmezaan (dit kan naar eigen smaak meer of minder worden)
1 grote ui
3 teentjes knoflook
handje vol verse basilicum
grof zeezout
zwarte peper
geraspte muskaatnoot
olijfolie
1 diepe ovenschaal van ongeveer 30 x 20 cm

Stappenplan

1. Ter voorbereiding: laat de oven op 200 graden voorverwarmen, vul een grote pot met water (voor de pasta) en breng deze aan de kook en kook drie eitjes hard.

2. Ondertussen kan je beginnen aan je saus. Eerst bak je de ui, look en basilicum in wat olie. Geen liters olie zoals bij Jerre Meus maar gewoon een goeie geut. Voeg daarna het gehakt toe en roerbak deze tot die gaar is. Voeg daarna de passata, tomatenconcentraat en kippenbouillon toe. De saus werk je uiteindelijk af met peper, zout en vers geraspte muskaat noot.
Kruiden is geen exacte wetenschap, dus dit zal je een beetje op smaak en gevoel moeten doen.

Laat alles 10 minuutjes sudderen zodat het extra vocht kan uitkoken. De saus mag nu eenmaal niet te lopend/nat zijn.

3. Het water van de pasta staat ondertussen flink te koken, dus smijt alle pasta maar in de pot. Normaal heeft rigatoni 11 minuten nodig, maar het is belangrijk dat de pasta al dente de oven in gaat, dus hou het maar op 9 minuten.
Ondertussen kan je ook de hardgekookte eitjes afgieten en in stukjes snijden.

4. Eens de pasta klaar is, kan je zowel de saus als de gekookte eitjes erbij voegen. Roer 2 rauwe eitjes onder het mengsel (om alles te binden) en voeg uiteindelijk de parmezaan toe.
Terug, de één is een grotere kaasliefhebber dan de ander, dus de hoeveelheid parmezaan kan je best zelf bepalen.

5. Kieper als netjes in je ovenschotel, druk het mengsel goed aan met een lepel. Het is de bedoeling dat je pasta nadien,zoals een taartpunt, netjes kan opscheppen. Dek het goedje af met bladerdeeg, druk ook deze goed aan, en glaceer alles met wat ei.

6. Laat alles een dikke 30 min  in de oven garen (tot het bladerdeeg mooi bruin ziet) ET VOILA, de Maltese klassieker is klaar om genuttigd te worden.

Restjes? Geen paniek want zoals alle ovenschotels, wordt timpana beter met de dag. Dat is tot het groen en harig begint te worden, dan zou ik het wegsmijten.

Lazy Food

Momenteel bestaat mijn hoogste culinair genot uit het uitlepelen van een pot Ice Crime gevuld met een halve bak aardbeien, want ja, dat beetje fruit sust het schuldgevoel en maakt alles bijster gezond. Dat betekent ook dat ik niet echt het recht heb om mezelf een keukenprinses te noemen. Als het op koken aankomt ben ik wonderbaarlijk lui. Niet dat ik er trots op ben, maar sinds ik nu al 8 jaar weet te overleven op mijn eigen kooksel, rechtvaardigt dat mijn abnormaal slonzige kookpraktijken wel. De vreugde was dan ook groot toen ik ontdekte dan Mijn Beste wel graag kookt.
Nu, eten kan ik belachelijk goed & doe ik gaarne. Dat doe ik het liefst in het bijzijn van ander fijn volk. Maar de hysterie is toch telkens groot als ik moet vernemen dat er volk blijft eten. Meestal heb ik dan twee opties: Mijn Beste chanteren/omkopen/folteren tot hij toegeeft om zelf te koken of een stealth-operatie verzinnen om mijn luie kooksels om te toveren tot iets culinair verantwoord. In de weinige keren dat ik uiteindelijk toch zelf moet koken (feilloos zijn mijn foltertechnieken niet) dan kan ik altijd rekenen op enkele goede oude recepten van ons mama. Mijn moeder is zo een van die zeer West-Vlaamse vrouwen dat het geweldig vindt om iedereen met een stevig indigestie en enkele tupperware’n potjes naar huis te sturen. Dus veel kan er toch niet misgaan.
Een van mijn absolute favorieten zijn haar zelfgemaakte Loempia’s. Je zou denken dat het veel werk is, maar geloof me vrij: dat is het niet.

423146_10150531608721736_195943849_n

Wat nodig?

400 gr. runds/varkens gehakt
1 grote of 2 middelmatige uien
2 wortelen
2 teentjes look
1 staal prei  of een pakje (300 gr.) fijn gesneden prei
2 stokken selder
200 gr. sojascheuten (liefst zo vers mogelijk)
1/2 witte kool of een pakje (400 gr.) fijn gesneden witte kool
Loempia blaadjes (Je kan die het best halen bij een Aziatische winkel of bij Delhaize. Ik ben absoluut geen fan van de rijstblaadjes, die bakken slecht, ga vooral op zoek naar de Brick vellen )

Deze hoeveelheden zijn voor (als je de Delhaize Brick vellen gebruikt) een  20tal loempia’s.
Loempia’s maken is geen exacte wetenschap, dus niet panikeren als je iets meer grammen groenten hebt dan voorzien, gewoon erbij kappen.

Hoe te werk?

1) Voor de mensen die verse groenten gebruiken: kuisen en fijnsnijden. De andere kunnen gewoon een wat langer aperitieven.

2) De ui wat aanstoven in een beetje olie om dan het gehakt erbij te voegen en op te bakken.

3) De rest van de groeten (+ de look) integraal bij het gehakt kiepen en alles stoven tot de groenten bijtgaar zijn.

4) Je vulling is nu klaar maar het overbodige vocht moet je afgieten anders worden de loempia-blaadjes te vochtig en gaan ze scheuren tijdens het bakken.

5) De loempia’s rollen: per vel heb je ongeveer een grote lepel vulling nodig. De techniek van het vouwen kan Jeroen het best uitleggen. Maar weet dat één vel strek genoeg is (Jeroen ‘een halve kilo boter graag ‘ Meus houdt wel van dat beetje meer) en je hoeft niet per se eigeel gebruiken om het deeg te doen plakken. Meestal smeer ik de laatste geplooide tip (die je ziet aan de buitenkant) in met wat water.

6) Bakken. Dit kan gerust in een pan, persoonlijk vind ik dit beter want dat maakt ze iets minder vettig dan wanneer je ze frituurt. Let wel dat de olie en de pan voldoende warm (als in heet) zijn vooraleer je de loempia’s erin smijt.
Ze moeten er absoluut niet lang in maar als de olie te koud heeft, kunnen ze scheuren.

Moest je vulling of blaadje te veel hebben: je kan alles perfect invriezen en later opnieuw opbakken.

En als dit recept niet Masterchef waardig is dan weet ik het ook niet meer. Smakelijk mensen.