Lichamelijke frivoliteiten

Verjaren is een schitterend excuus voor een hoop nonsens: wat frank doen tegen je baas, gratis eten scoren op restaurant, emotioneel terrorisme op alle sociale media of sierlijk een boete voor zwartrijden ontlopen. Mits enkele goed ontwikkelde traanklieren, kan je een dag lang alle gruwelijk retributies des leven fijntjes ontlopen.

Persoonlijk vind ik een verjaardag ook een geweldige gelegenheid om idioot impulsieve beslissingen te nemen. Zo van die ideeën waar je op elke andere dag zou denken “hmmm misschien moet ik dit plan toch even doordenken” of “hmmm ik ben eigenlijk wel fan van mijn linkerarm, misschien is dit toch te gevaarlijk”. Maar op een verjaardag kan iedere notie van verantwoord gedrag genegeerd worden. Ook al komen deze onbezonnen plannen sterk in aanmerking voor je grote ‘deze-shit-was-een-slecht-idee’-lijst. Je weet wel, een beetje zoals een bucket-list, maar anders.

Nu, als ik het internet zo bekijk, kan ik vaststellen dat de keuzelijst voor ‘spontane buitensporigheden’ behooooooorlijk lang is. Maar aangezien ik irrationeel veel schrik heb voor slangen, knappende ballonnen, de verdringingsdood, alle dieren die groter zijn dan mij, vrijwel alle gemotoriseerde voertuigen en hoogtes van +1,5 meter; maakt dat ik enkele kleurrijke activiteiten van mijn to do-lijst kan schrappen. Daarom heb ik dit jaar gekozen voor mijn eigen variant voor -ranzig onbesuisd-, namelijk: een willekeurige Maastrichtse tattoo-winkel binnen wandelen en twee (Jahaaa TWEE) nieuwe gaatjes laten prikken in mijn oren. U leest het goed: ik heb het hier niet over een dubieuze piercing of een bedenkelijk tattoo. Nee hoor, in de categorie ‘puberale, lichamelijke frivoliteiten’ heb ik voor de grootste seut-optie gekozen. Daarom loop ik vandaag met twee (Jahaaa TWEE) extra gaatjes in mijn oren rond. De uiterst attente piercing-dame van het salon (hence iemand met verschillende dubieuze piercings en bedenkelijke tattoo’s) vond het hooguit schattig. Zeker omdat ik zo nodig mijn leeftijd moest melden. Maar het kan me allemaal niet schelen want ik voel me belachelijk stoer!

Ook al ben ik geen zestienjarige rebellerende puber meer. En  heb ik vier jaar Gentse kunsthumaniora weten te overleven zonder compleet te ontsporen.

Nee, voor zo’n praktijken moet je net achtentwintig geworden zijn. En een vaste job hebben. En een eigen dak boven je hoofd hebben. En wat zuur kunnen doen als je ’s nachts toch geen volle acht uren kunt slapen.
En ja, ik ga eerlijk zijn, ik heb geen idee hoe ik dit nieuwtje thuis zal lanceren. Want ja, ik heb nog steeds een beetje schrik van mijn moeder.
Maar dat is perfect ok, want ik voel me belachelijk stoer met mijn twee nieuwe gaatjes.

giphy01

 

 

Liefste Tina & Amy

Hallo, ik ben Astrid, 26 jaar en woonachtig in Gent, Oost-Vlaanderen.  De kans dat jullie van mijn bestaan afweten is…wel nihil, maar ik vond het hoog tijd om daar iets aan te doen.
Ik mail jullie niet enkel om mezelf even te introduceren, ik contacteer jullie omdat ik jullie even op de hoogte wou brengen van een ge-wel-dig nieuwtje.
Kinneke Jezeke (als in Christus, Jezus) heeft mij vannacht bezocht in mijn droom en heeft me vertelt wat wij en Jennifer Lawrence verloren soulmates zijn. Hij was er dan ook van overtuigd dat, mochten we ooit in eenzelfde stad belanden, we de beste vrienden ooit zouden worden.
En als Jezeke het zegt, dan moet het wel waar zijn.

Nu, ik ben niet van de passieve soort, ik stel dus voor dat we deze situatie proactief aanpakken. Ik kan jullie zeggen, het weer in België is toch dat niet. Ik vermoed dat het veel aangenamer zou zijn mocht ik naar NYC verhuizen, misschien kan ik gewoon bij jullie intrekken. Jullie wonnen toch samen hé?
Dat bespaart ons direct wat geld en tijd en maakt de situatie voor iedereen comfortabel.
Laat maar weten wanneer het voor jullie zou passen, ik kijk alvast voor een vliegtuigticket en vier passende onesies.

Groetjes,

jullie BFF

Astrid

ps. Lichten jullie Jennifer even in?