Wedding Bells

Voor velen is 30 april de dag die 1 mei aankondigt. En voor velen is 30 april simpelweg een belofte voor een avondje roekeloos vertier en laveloos doorzakken. Want velen kunnen morgen een dag ontkateren in hun zetel. Daarvoor dient een dag betaald verlof.
Maar niet voor mij. 30 april betekent dat ik binnen twee dagen eindelijk mijn ja-woord mag gillen. Maar het impliceert ook dat ik sinds gisteren alle notie van rust en rationaliteit heb laten varen (hi, what’s new). Ranzige zenuwachtigheid is momenteel mijn emotie by default. Niet alleen omdat ik vandaag dé jurk moet ophalen en ik geen idee heb of deze nog wel zal passen met die extra kilootjes (damn you lekkere wijntjes en chipjes), maar ook omdat ik nog een stel geloften moet schrijven.
Ik ga eerlijk zijn, uw eigen geloften schrijven is zowaar het domste dat een mens (en zeker een aanstaande bruid die binnen 2 dagen zelf trouwt) kan doen. Ik hoor u al denken ‘ah maar dat is zo persoonlijk en romantisch’. NIETS VAN, alle romantiek verdwijnt snel als je zo’n 5u naar een wit computerscherm zit te staren. Het enige wat nu door mijn hoofd schiet zijn enkele gruwelijke visioenen van een genadeloze, publieke vernedering. En dit kan ik niet aan. Nu niet nooit niet.

Dus, dit is alvast een eerste warme oproep naar de creatievelingen onder jullie. Alle tips en suggesties zijn welkom. Want ik heb Pinterest  bekeken en die kon weinig hulp bieden.

Naast een hoop zenuwachtig gedoe, betekent die trouw ook de komst van onze huwelijksreis.
Deze twee jolligaards reizen volgende week naar Berlijn. Vergeet die exotische (al dan niet crashende) vliegreis naar Azië, wij trekken naar Hipster Paradise om wat communistische geschiedenis op te snuiven. Ik voorzie alvast een weekje eten, drinken, flaneren, boeken lezen, eten, musea bezoeken, slapen en ETEN!!! U leest het goed, enthousiasme alom te huize Vergauwe-Vassallo.

Voor mijn tweede warme oproep spreek ik graag de avonturiers onder jullie aan: tips, tricks, do’s en doesn’t betreffende Berlijn mogen altijd in het comment-vakje gedeeld worden.

De firma dankt u!

BrithnySpears_Berlinwall_2007

 

 

Advertenties

Niet Oké

Als modern geschoolde vrouw, bezit ik een goed ontwikkeld EQ. Enerzijds doet het me de betere dingen des leven erg appreciëren. Denk maar aan een streepje wereldse literatuur (de showbizzcolumn van de Daily Mail), op eiken vat gerijpte druivensap (sloten wijn) en exotische delicatessen (Ketchup chips). Anderzijds kan ik ook rekenen op een brede waaier aan weelderige emotie.  Emoties die vaak in een kleurrijke variatie en op de meest ongepaste moment tot uiting komen. En die emotie, die wil graag met jullie delen.
U leest het goed: tijd voor een redeloze driftbui want afgelopen maand was NIET OK.

Een jas zonder enige sluiting is geen jas.
Per definitie hoort een jas te beschermen tegen alle gruwelijkheden die ons Belgisch klimaat te bieden heeft. Iets wat compleet onmogelijk wordt als je de ene helft van je mantel niet kunt binden aan de andere helft. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik zit niet direct te wachten op chronische Tyfus. Noem het pull met misplaatste grootheidswaan, maar ik trap er niet in.

§

Een maand voordat je jezelf in een behoorlijk aansluiten trouwkleed moet hijsen, kom je twee kilo aan.
Ik hoor u al denken: “Ah, twee kilo, dat valt wel mee”, “Twee kilo, dat speel je wel kwijt” en “Doe wat shapeware aan”. het antwoord is: NEEN! NEEN! En (want ik weiger als veredelde saucijs rond te lopen) NEEN!
Mijn irrationeel verdriet is ondertussen omgeslaan naar irrationele woede en ik heb beslist dat de wereld heel erg hard mag branden. En mijn metabolisme kan ze kussen.

§

Oog-handcoördinatie. Er komt nooit iets goed uit een situatie waar oog-handcoördinatie een vereiste is. Zeker als we het hebben over sport. Want dat wijst veelal op de aanwezigheid van een bal of een ander sferisch object. En die aanwezigheid kan maar één iets voorspellen: pijn. Veel pijn. Want een bal dat aan 25km/u uw richting uitkomt, kan nooit veel goeds betekenen.
En nu we eigenlijk toch bezig zijn over sport, schrap ook gerust alle team-gerelateerde activiteiten. Het is peer pressure van de ergste soort, je wordt geacht om in een beweging zowel te presteren als plezier te maken. Veruit ridicuul want in mijn ogen is de meest dodelijk combinatie ooit is. Dit classificeer ik verticaal onder ‘illegaal’.

§

Lange, valse nagels: typen wordt onmogelijk, naar het toilet gaan wordt opeens een uitdaging, ze zijn een broeihaard voor los vuil, ze zien er niet uit, ze breken en ze kosten idioot veel geld. NIET OK.

§

En de topper op mijn dit-kan-emotioneel-niet-aan-lijstje is: een poging ondernemen om een huis te kopen.
Dit is het ranzigste wat een mens zichzelf kan aandoen want je ondergaat een wereld aan stress, onwetendheid en verdriet.
Je investeert uren tijd in het zoeken van een budget verantwoorde woonst, want ja, dat gegeerd herenhuis kost crimineel veel geld. Dan moet je naar de bank. Met andere woorden: Het zwarte gat der maatschappij waar je verwarring enkel groter wordt. Vervolgens moet je onderhandelen met het vreemdste ras dat deze aarde siert: immobiliën verkopers. Om uiteindelijk te moeten beseffen dat deze lullo je droomhuis, die eigenlijk aan jou beloofd werd, toch aan een andere, rijke onnozelaar heeft verkocht. Huilen, mensen, huilen.

 

canteventalk_zps16de2b04