Must Sea

Russische inboorlingen gekleed in een wilde variatie dierenprints, extreem fluorescerende alcoholische drankjes, zwaar verbrande doch kortgerokte Britten en een eindeloze karaoke van ‘By the rivers of babylon’.  Ook dit is een Egypte, maar gelukkig heeft het wat meer te bieden.
Moest je er ooit geraken, dan zijn deze avonturen absolute aanraders.

Cultuur snuiven.

Luxor, één van de vele Egyptische parels. Deze stad is verankerd in de groene pracht van de neder nijl en is de plaats bij uitstek om Indiana Jones-gewijs door het leven te wandelen. Mijn liefde voor deze bruisende metropool is groot want het bezit enkele iconische, archeologische sites. Dal der koningen, de tempel van Karnak, Luxor tempel, … . De natte droom van iedere kunstgeschiedenis-adept.
Het Winter Paleis telt zeker als één van de bijzonderste plekjes van Luxor. Het is een glorieus hotel dat eind 19de eeuw werd neergepoot aan de oevers van de Nijl. Je kan er nog steeds eten, slapen en zwemmen maar spring vooral even binnen om zijn architecturale praal te bewonderen.

Diepzeeduiken.

Gaan duiken heeft bij mij een rits aan emoties losgemaakt. Het varieerde tussen ‘hard in mijn zwembroek plassen’ tot ‘het uitschreeuwen van absoluut geluk’. Nuja, dat schreeuwen heb ik toch mooi gelaten want sterven op 6m diep stond niet op de planning.
Duiken is zo één van die buitengewone ervaringen die je ooit eens in je leven moet gedaan hebben. Heel essentieel is een schitterende instructeur die met wat hysterie om kan. Na mijn litanie betreffende al mijn doodsangsten, kreeg ik volgende, gevleugelde woorden te horen: “Astridje, stop met nadenken, gewoon blijven ademen”. En ja hoor, ik leef nog steeds.

Wentelen in luxe.

De Mövenpick, hotel der hotels. The motherships van absolute decadentie. Het gebeurt nauwelijks dat ik echt lyrisch wordt over een hotel, maar dit stukje paradijs heeft wel een beetje mijn hart veroverd.

Straat racen.

Dat het leven is bijzonder schoon is in Egypte, moet je mij niet meer vertellen. Maar het wordt pas écht wonderbaarlijk eens je aan 80km/u per Tuk Tuk richting uw decadent hotel scheurt. En dat doe je het best na het nuttigen van enkele kannetjes wijn (ja hoor want ‘een glas’ kennen ze daar niet) in Den Jobo’s gelegen Down Town El Gouna. Voor het ongetrainde oog lijkt deze hotspot hard op een doorsnee Europese bruine kroeg vol verdachte figuren. Maar niets is minder waar, El Gouna is eigenlijk een beetje het Ibiza van de Rode Zee. Maar dan anders. Plezier en vertier kan ik jullie garanderen, zeker als de lokale Regi een schijfje van Rihanna draait. En wat er ook gebeurd: vooral geen vragen stellen en vooral blijven dansen.

Zand bijten.

Trek de woestijn in. Nuja, doe dit niet zonder een verantwoorde begeleider, stevige zonnecrème en een liter of 30 aan water. Maar trek vooral even de woestijn in.
Naast de exuberante pracht dat de rode zee biedt, is er niet zo overdonderend als het woeste, onmetelijke landschap van de woestijn.
Doe dit per Quad (speciaal) of per kameel (zeer speciaal) maar laat het vooral niet links liggen.

 

Advertisements

2 gedachtes over “Must Sea

  1. Pingback: Niet OK | SSTRID...

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s