Who run the world? Bey.

– Guestblog door Andrew Vassallo–  (Want ja, ik mocht niet mee #bleitinc.)

Voor degenen die op een andere planeet wonen, de voorbije dagen was er heel wat Beyonce fever in het land,  bij ons op kantoor was dat niet anders. Eigenlijk begon het allemaal enkele weken terug met de aankondiging dat Mrs Carter en haar tournée nogmaals halt zou houden in het Sportpaleis. Wat volgde was een stressvolle periode bij mijn vrouwelijke collega’s. Zouden ze wel kaartjes kunnen bemachtigen? Er zal sowieso ook wel een tweede datum toegevoegd worden, toch?
Ze hadden er alleszins niet op gerekend dat onze goede vrienden van @SonyMusicBe aan hen zouden denken. Groot jolijt op kantoor toen ik enkele tickets bovenhaalde…

545aad109ef111e382f012806338f4a1_8 40a8ccd4b00d11e3abd112a0ae3c35a0_8

Wat  de voorbije weken volgende was een spanning die langzaam opbouwde, ik vergelijk het graag een beetje met Champions League voetbal. Het start met rustige voorrondes (in dit geval een nieuw album dat regelmatig eens afgespeeld werd), maar eens die finale begint te naderen is het bittere ernst. Donderdag 20 maart was dan ook matchday, voor Marie en Valérie hun Champions League finale. (Wat dus ook betekende dat er mogelijkst traantjes zouden volgen volgens mijn redenering, we zaten er niet ver van alleszins.)

De dag voordien was de boodschap alvast  duidelijk: “we vertrekken op tijd, plaatsen op het middenplein en anders zien we niks!”. De berichtgeving over vorige concerten in Nederland was trouwens ook duidelijk, geen opmerking te geven, de show is FLAWLESS.

De Park & Ride in Zwijndrecht is dat trouwens ook! Ik kan niet benadrukken hoe eenvoudig dit werkt voor een uitstap naar het Sportpaleis. Je parkeert je wagen en neemt een gratis tramritje heen/terug. Geen file- of parkeerstress en je bent er sowieso op tijd.

Die tramrit an sich is al groot jolijt. Ik herinner me nog de vorige keer toen we terugkwamen van Watch the Throne, hoe we aan 2 65-plusser probeerden uit te leggen wie Kanye West en Jay-Z waren. Deze keer zaten er dus 2 collega’s naast me, outgedost in perfecte Queen B outfit. Rondom hen diehard fans die B’s outfits feilloos kopiëren, geflankeerd door mensen die volgens mij oudejaar gingen vieren… FANCY!  Mijn “straks komt Jennifer Lopez optreden zeker?!” opmerking lachten ze niet mee alleszins.

Eens toegekomen aan het Sportpaleis is het even aanschuiven, voorbij de vuiligheid van de die hard fans die er voorbije 24u “kampeerden”, maar we zijn veel te vroeg binnen en dat is het voornaamste. Toilet break anyone? Als man hoef ik alvast (naar gewoonte uiteraard!) niet aan te schuiven… “maar iedereen denkt wel dat je gay bent” volgens je collega’s dus sta je daar te wachten terwijl je in de achtergrond “moete goa echt heEEeEeeel dringend goan?!” hoort.

De warzone die ik verwacht had aan te treffen op het middenplein was er niet. De eerste rijen aan de stage zitten potdicht, maar verbazingwekkend is er nog een zee aan ruimte voor de soundbooth… Dommeriken, want in deze blikken doos van een concert venue is het toch zoeken naar goed geluid helaas.

Na 1,5u wachten, rondom je heen mensen kijken en deze van de nodige commentaren voorzien was het de buurt aan Monsieur Adi. Persoonlijk had ik meer verwacht van een voorprogramma, maar 30 minuten later zal ik het met niet meer aantrekken want daar was ze dan: Bey.

Ik zwaai alvast ‘Hello Mrs Carter’ en leun rustig achterover voor een visueel spektakel dat best wel sterk in elkaar zit. Yebonce mag me misschien minder aanspreken (ik ken nochtans de volledig setlist, hoef ik niet te ontkennen), haar show trekt mijn aandacht. Les Twins (check dit of Guetta’s clip die Beyoncé doorheen de show flankeren zitten er zeker voor iets tussen of is het die aaneenschakeling van flitsende licht-effecten die ervoor zorgt dat ik aangetrokken word als een 7-jarige door de lichtjes van een flipperkast.

Zo’n optreden volgen vanop dat middenplein is trouwens niet zo evident , steeds een beetje schuiven tussen al die kopjes voor je. Een beetje to the left to the left of soms gewoon op je tippen gaan staan en hopen dat je alles goed kan volgen.

Ik kan enkel maar concluderen dat je eens in je leven Beyoncé live aan het werk moet gezien hebben. Het is een beetje zoals the big five maar anders: Metallica, Iron Maiden, Gorillaz, Daft Punk & Beyoncé. Op het einde van de avond blijkt bovendien dat mijn gehoor beschadigd is door het continue geschreeuw naast me. Waar zat je Joke Schauvliege?!

 Who run the world? Bey.

3 gedachtes over “Who run the world? Bey.

  1. Ja, misschien moet ik er ook eens van profiteren nu ze in haar “topjaren” is, wie weet, mss eindigt ze wel als Whitney (RIP) en is het over en uit met de leute…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s