DIY

Zo een kleine twee jaar geleden heb ik mijn hele leven in drie dozen en twee valiezen gepropt en alles vakkundig in de nieuwe woonst van Mijn Beste geparkeerd. Zo een kleine twee jaar wonen wij nu samen, dat zonder elkaar uit te moorden. Punten voor onszelf.
Maar die woonst was onze eerste echte woonst. Dat betekent vooral dat onze collectie meubels een samenraapsel is van welgekozen ‘vintage’ (*kuch* een koopje bij de kringloop *kuch*) en ikea-shizzle dat ooit ons kot sierde. Een homogeen interieur met accorderende meubels was nog niet aan de orde.
Na twee jaar struikelen over adapters, verlengsnoeren en opladers, had ik het zwaar gehad met ons salon/bureau/eetkamer . Op een blauwe donderdag heb ik dan ook zeer emotioneel  “HET MOET GEDAAN ZIJN, DE ZETEL IS GEEN CO-WORKING-SPACE EN IK EIS MIJN KEUKENTAFEL TERUG, ER MOET EEN BUREAU KOMEN” staan gillen. Inderdaad, lichtelijk overdreven, maar hé, niets nieuws hier.

Uiteindelijk hebben we er nog een half jaar erover gedaan om iets geschikt te vinden, want een lukrake kringloop-aankoop was deze keer niet voldoende. Nee, nu zijn we echt volwassen en we moeten aan ons toekomstig homogeen interieur denken.

Na lang winkelen, kijken en vergelijken konden we enkel maar concluderen dat een grote, potsierlijke bureau/tafel  belachelijk duur is. Al vlug kwam de zéér gevaarlijke bedenking ‘Hé, hoe moeilijk kan het zijn om zelf zoiets in elkaar te steken?’. Enter ons eerste pinterest-waaridg DIY-project.

Ook dit hebben kunnen doorploeteren zonder elkaar te vermoorden, al heeft het net veel gescheeld.
Maar, voor de handige harry’s die zich ook aan dit project willen wagen, hier is een volledige lijst met instructies:

Nodig?

  • 6 vloerdelen van elke 6 cm breed, lengte naar keuze (Brico)
  • Zo een balk dat je gebruikt om je plafond te stutten (Brico)
  • Alle elementen dat je hierboven in de foto kan herkennen (Snoerboer)
  • Een handige nonkel/familielid dat met een zaag en een boor kan omspringen (Goed DNA)
  • Een handig lief dat al graag eens met ‘den eletriek’ prutst. (Chance hebben)

Hoe?

  • Jij gaat op je gemak een aperitief drinken terwijl de andere twee alles in een steken.
  • KLAAR

Veel plezier met die nieuwe tafel jonges!

Liefste Tina & Amy

Hallo, ik ben Astrid, 26 jaar en woonachtig in Gent, Oost-Vlaanderen.  De kans dat jullie van mijn bestaan afweten is…wel nihil, maar ik vond het hoog tijd om daar iets aan te doen.
Ik mail jullie niet enkel om mezelf even te introduceren, ik contacteer jullie omdat ik jullie even op de hoogte wou brengen van een ge-wel-dig nieuwtje.
Kinneke Jezeke (als in Christus, Jezus) heeft mij vannacht bezocht in mijn droom en heeft me vertelt wat wij en Jennifer Lawrence verloren soulmates zijn. Hij was er dan ook van overtuigd dat, mochten we ooit in eenzelfde stad belanden, we de beste vrienden ooit zouden worden.
En als Jezeke het zegt, dan moet het wel waar zijn.

Nu, ik ben niet van de passieve soort, ik stel dus voor dat we deze situatie proactief aanpakken. Ik kan jullie zeggen, het weer in België is toch dat niet. Ik vermoed dat het veel aangenamer zou zijn mocht ik naar NYC verhuizen, misschien kan ik gewoon bij jullie intrekken. Jullie wonnen toch samen hé?
Dat bespaart ons direct wat geld en tijd en maakt de situatie voor iedereen comfortabel.
Laat maar weten wanneer het voor jullie zou passen, ik kijk alvast voor een vliegtuigticket en vier passende onesies.

Groetjes,

jullie BFF

Astrid

ps. Lichten jullie Jennifer even in?

Trainspotting

Na vier weken pendelen sta ik nog altijd recht. En dat vind ik behoooorlijk straf van mezelf. Ik was oorspronkelijk van plan om er een gangsterrap over te schrijven, maar dat bleek toch moeilijker te zijn dan gedacht. Instant veel meer respect voor Kanye en consorten.
Nu, dat pendelen, het is een proces, het is een routine waar je moet aan wennen. En die routine heeft enkele vuistregels die feilloos moeten gevolgd worden want anders geraak je nooit gelukkig en in één stuk op je werk. Geloof me, een boze massa bewapend met fakkels en rieken is geen verouderd, middeleeuws concept. Vervang die fakkel  door een smartphone, die riek door een laptop en de verstoten ketter door een conducteur/de voltallige NMBS en je krijgt een mooi beeld van het pendelverkeer in België. Dit is trouwens geen oordeel, verre van want ik snap die irrationele woede zeer goed.
Maar om het pendelleven wat aangenaam te maken, zijn hier enkele tips:

  • Raap nooit iets van de treinvloer. Ook al is het een oude, verloren Metro (die trouwens totaal irrelevant is) en zit je je stierlijk te vervelen, het is het niet waard! De kans dat je één of andere overdragelijke, exotische ziekte opdoet is net iets te groot. Je hebt geen idee wat die treinvloer te verduren krijgt: gemorste dranken, schimmel voedsel (denk ik), schoenzolen met verdacht substanties, pubers, … . Te veel risico’s en het leven is zo dierbaar.
  • Stap nooit op de bus/trein zonder eerst een tas koffie naar binnen te kappen. Je moet helder kunnen denken en snel kunnen reageren eens je je deur uitstapt want de ochtendspits is moordend, Survival of the fittest geldt hier als geen ander. Spurten om je trein te halen, ellebogen gebruiken om toch op die bus te geraken, tegen de massa inlopen, rationeel handelen als je trein afgelast wordt, … . Dit lukt niet als de slaap nog in je ogen hangt. Cafeïne is de boodschap jongens!
  • Neem nooit een tram/bus die ‘al dan niet net op tijd toekomt in het station’. Geen enkele tram/bus rijdt (altijd) stipt, GEEN ENKELE. Zelf Moeder Theresa, met haar sloten karma, weet beter en neemt een bus vroeger. Niets zo vreselijk als kapot van de stress op de trein moeten stappen.
  • Boeken zullen je leven redden, of je nu 10 minuten moet treinen of 45 minuten. Ze zijn magisch, ze beschermen je tegen al het kwaad in de wereld: verveling, storend sociaal gedrag, verplichte smalltalk, ongemakkelijke stiltes, ALLES. Stimuleer die boekenverkoop!
  • Doe jezelf (en je lichaam) een plezier en ga nooit naar het toilet op de trein.
  • Ik heb vroeger enorm gelachen met mijn oma en haar rijkelijk-met-eten-gevulde-handtas. Voor iedere gelegenheid had ze een klein lunchpakket mee, WO III of niet mijn omaatje was op alles voorbereid. Ik moet nu wel toegeven dat het eigenlijk nog niet zo een slecht idee is, zo je tas volproppen met verantwoord goeds. Als je 12u van huis weg bent, dan durf je als eens honger te hebben. En stadionvoedsel is belachelijk duur en belachelijke wansmakelijk. Dus mijn volgende tip: voorzie altijd een klein voedselpakket. Je zal me dankbaar zijn als je ooit eens een nacht op de trein moet spenderen omdat er een kabel gesprongen is.
  • En mijn laatste tip: wees vooral lief voor je mede-pendelaar. Zeker voor diegene die naar Brussel moeten sporen. Brussel is echt kak.
    Maar uiteindelijk zitten we allemaal in hetzelfde schuitje, de mens naast u heeft waarschijnlijk ook net iets te weinig geslapen en net iets te veel gezaag aan zijn hoofd.  Spaar die irrationele woede voor iets compleet nutteloos, je weet wel, zoals die NVA-filmpjes op facebook of Steven Defour (#theskyisthelimit).
    En hé,  als een half litertje Cara Pils voorkomt dat je je medereiziger uitmoordt, hé, gewoon doen joh. No judgement here.

Prettige reis nog

i-choo-choo-choose-you_1391380302