Hoogmis van de vintage

Maandagen zijn meestal een dikke tegenvaller. In mijn boek hebben ze een geweldige ontgoochelende reputatie en kunnen ze veelal mijn kloten kussen.
Maar gisteren was een uitzondering. Het enige wat ik kan appreciëren voor mijn rituele tas koffie in de ochtend, zijn cadeautjes. Het jolijt was dan ook groot toen de postbode kwam aanzetten met een vers pretpakket van DesignMarkt.

photo(4)Het moet gezegd zijn, de man(nen) van DesignMarkt hebben een beetje mijn hart gestolen. Niet omdat ik, als notoire lover of the arts, geweldig fan ben van alles wat nog maar lichtelijk neigt naar ‘goed design’, maar ook omdat ze bijster goed weten hoe ze een vrouw moeten warm maken voor een komend evenement.

Op 9 -10  november opent ICC Gent zijn deuren voor een nieuwe editie van DesignMarkt. Een nieuwe editie gezellig authentieke vintage scoren. De beurs heeft voor ieder budget wel iets in de aanbieding, iets wat mijn portefeuille en ik zeer waarderen.

Naast de gebruikelijke winkel-festiviteiten lopen er ook nog enkele nevenactiviteiten. Eén daarvan is de expo ‘101 lights’ die in samenwerking met het Gentse Design Museum op zaterdag wordt geopend. Centraal staat het ontwerpwerk van de betere lichtarmatuur, een mooi chronologische overzicht van het modernisme tot nu.

Maar het is vooral uitkijken naar de herlancering van het Boomerang T3 tafeltje, een stuk van onze Belgische trots: Willy Van Der Meeren.
Niet alle designklassiers uit de 20ste eeuw genieten evenveel faam als bijvoorbeeld een interieurmeubel van Henry Van de Velde. Veel iconische stukken van geroemde Belgische architecten en ontwerpers zijn door het grote publiek ondertussen ‘vergeten’. LostNFound, opgericht door Mr. DesignMarkt himself Frederic Rozier, probeert deze stukken van de vergetelheid te redden door ze opnieuw uit te brengen.

“We beginnen met Renaat Braem, Willy Van Der Meeren en Lucien Engels”, vertelt Rozier, “en gaan zo de revue van grote Belgische modernistische vormgevers af. Het zijn dikwijls architecten omdat het indertijd gebruikelijk was dat naast een ontwerp voor een huis ook het volledige bijpassende interieur werd getekend.”

De eerste in deze reeks is dus het Boomerang T3 tafeltje. Color me Enthousiast.

Als ik van jullie was zou ik vlug een ticketje kopen en 9-10 november zeker eens langs het ICC passeren, ik geef het maar even mee.

Advertenties

Bagagge

Ik beloof het u, dit is de laatste New York blogpost die ik door jullie strot zal rammen, al is het de belangrijkste van allemaal. Niemand verlaat L’ Amerique zonder zijn volledig loon op te souperen aan kleren, fancy technologie en ander leuks. De economie steunen doen we dus graag en zeker als de doller zo’n kwart lager staat dan euro.
Maar eerlijk gezegd, niet alles is even interessant, wat voorbereidende research is echt wel mooi meegenomen.

Meeste Europese merken kosten evenveel of zijn gewoonweg duurder, lage dollar of niet. Je kan op voorhand online de euro-dollar prijzen al eens vergelijken, dat heeft al een goede indicatie van wat iets in NYC zal kosten. Naar mijn ervaring was enkel H&M daar net iets goedkoper dan de winkels hier in België, al scheelt het niet veel. Maar die vijf euro minder was voor mij al reden genoeg om de hele H&M Trend collectie op te kopen.
Verder zijn alle Amerikaanse merken (Forever 21 , Levi’s, Steve Madden, ..) belachelijk goedkoop, ideaal om een voorraad jeans-broeken en schoeisel in te slaan.
Voor degene die fan zijn van het betere sneakerwerk, de grote conceptstores van Nike, Adidas en Puma zijn zeker een bezoekje waard. Maar weet dat op Lafayette steert (ter hoogte van Prince street) enkele winkels diezelfde sneakers aanbieden aan een iets betere prijs.
Wie echt houdt van een uniek exemplaar moet zeker eens binnenwandelen bij Kith en The Reed Space.

Dames, het is geen urban legend, beauty-tempels zoals MAC en Sephora zijn wel degelijk een pak voordeliger dan hier in Europa. Laat u gaan, zou ik zeggen, koop die volledige collectie maar  op want eigenlijk ben je toch onrechtstreeks geld aan het sparen. Huil visa, Huil!

Niet alle vintage is vintage. Daarmee bedoel ik: ze durven nogal veel vragen voor iets simpels. Zeker in Brooklyn en Soho, broedplaats van alle hipsters ter wereld.
Ze weten heel goed wat leuk is en wat niet en ze kunnen er zeer onnozel over doen. Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik heb geen zin om honderdvijftig dollar neer te tellen voor een rot versleten band-shirt. Shops zoals Artist & Fleas en What goes around comes around zijn zeer enige plekjes maar de prijzen zijn gewoon hallucinant. Ik begrijp dat je geen vijftig dollar vraagt voor een vintage Chanel, maar drieduizend dollar heb ik nu ook niet direct liggen.
Thriftshops zoals Buffalo Exchange, Crossroads Trading en Williamsburg Flea market zijn dan wel weer een dikke aanrader. Kwaliteit voor een redelijke prijs, zo vond ik er een originele DVF voor nog geen dertig dollar.  En op iedere vlooienmarkt kan je altijd afdingen, dat heeft toch al iets meer ademruimte voor de volgende maand zonder dat je een niet hoeft te verkopen.

Een icoon, dat is de winkel van Patricia Fields aka Miss Sex and the City, Het is een ervaring op zich, passeren is de boodschap.

NYC is daarnaast ook het walhalla voor elke boekenwurm onder ons. Wij hebben destijds verschillende boekenwinkels en bibliotheken binnengelopen maar Printed Matter heeft absoluut  mijn hart gestolen. Het ligt vlakbij The High Line in Chelsea, dus zeker geen grote moeite om eens binnen te springen.

Voor de boys is er ook het een en ander te vinden. Volgens Mijn Beste moet iedere respectabele man zeker één keer passeren bij  Mishka, The Reed Space en Black Scale. Verwacht niet direct maatpakken en loafers, het gaat hier om het betere streetwear: denk maar aan jollige sweats, unieke jackets en leutige caps. Zo van die kledij dat geschikt voor een Jay-Z concert of een ramkraak.

Voila, dit zal het zo ongeveer wel zijn. Ik wil mijn betoog afsluiten met jullie te beloven dat dit het laatste zal zijn over NYC. Jullie zij bedankt 🙂

Seeing the sights

Zoals ik al zei, New York is meer dan enkel wat restauranthoppen, het is een geweldige stad om loszinnig in verloren & rond te lopen. Ideaal om die foodcoma even te verwerken.
U ziet hem waarschijnlijk al van kilometers ver aankomen, maar ik denk dat het nog eens een mooi moment is om een lijstje te lanceren, zo eentje met onze favoriete plekjes en to-do’s.

MOMA

Moest dit museum afbranden, dan zijn we een groot deel van de moderne westerse kunstgeschiedenis kwijt. Picasso, Pollock, Mondriaan, Duchamp, … ze staan er allemaal. Als Lover of the Arts kon ik hier wel mijn hartje ophalen, diep ontroerend was ik.

Central Park

is een zeer leuke afwisseling van al dat beton- en staalgeweld dat de stad te bieden heeft. Maar mispak je niet: het is groot. Goeie wandelschoenen en een hernialoze rug zijn een must.

Top of the Rock

Naar mijn nederige mening is dit het meest bekoorlijke zicht van héél NYC, De ordinaire theatraliteit op de eerste verdieping moet je er wel bijnemen, de mensen van Rockefeller Center zijn er nogal van overtuigd dat het educatief verantwoord is. Ik ram nog liever een potlood door mijn oog, maar soit.

Brooklyn Bridge

Gewoon afwandelen, liefst van Brooklyn naar Manhattan.

The High Line

Een historisch stuk spoorweg omgebouwd tot een publiek stukje groen, één van de fraaiste plekjes dat The Big Apple te bieden heeft.

The Metropolitan Museum of Art

De schatkist van NYC. Verdwalen doe je sowieso maar erg is dat niet, je valt er van de ene verbazing in het andere want de collectie is ronduit subliem.
Mocht je niet veel tijd hebben, loop dan gewoon vlug eens om naar zaal met de Vlaemsche meesters, je zal het je niet bespijten.

Webster Hall

De beste tip die ik kan meegeven: ga naar een concert. Dit was veruit het amusantste wat wij destijds gedaan hebben. Niet alleen omdat we Gold Panda en Slow Magic in actie hebben gezien maar ook omdat Webster Hall één van de waanzinnigste concertzalen is die ik ooit heb gezien. Oké, het meurt er vreselijk naar muffe essence en wierook, Een ja, alles ziet er wat obscuur uit maar charmant is het wel.