#tijdvoor80

Naar aanleiding van het crowdsourcingproject ‘Tijd Voor 80’ van Het Huis van Alijn werd mij gevraagd “Wat doet jou denken aan de jaren tachtig?”

Spontaan schiet er “verdoken homo erotiek in vele Hollywood blockbuster”, “LEGGINGS, fuckyouspandex” en “een causaal verband tussen de verkochte eenheden haarlak en het gat in de ozon” door mijn hoofd. Maar hier houdt het een beetje op.
Na wat piekeren, peinzen en geweldig ambetant lopen, heb ik iets gedaan wat meeste radeloze vrouwen doen: mijn moeder gebeld.

“Mama..met mij, ik heb een prang-en-de vraag!”
“Wacht Astrid, ik ben aan het strijken en Vijf TV staat op, ik ga even alles op pauze zetten. Aja, Astrid in Wonderland begint subiet weer, het is toch erg van den John, ik heb hem nooit vertrouwd!”
“Zeg mama, als kind, zo in de jaren tachtig, wat had ik dan zoal graag? Had ik een favoriet speeltje, of liedjes of een tv-programma waar ik zot van liep?”
“Tik Tak”
“Serieus?! Tik Tak? Maar iedereen keek naar Tik Tak”
“En roze, Astrid, ja roze”
“Mama, je hebt net iedere kleuter in België beschreven! Allez toe, er moet toch iets anders zijn…”
“Hoh Astrid, weet ik veel, ik zat toen wel in pampers hé, je twee broers hadden me nodig”
“JIJ BENT MIJ KEIHARD VERGETEN! HOE KAN DAT NU, JE BENT MIJN MOEDER!”
“…”
“Mama?”
“…euh..maar ik zie je graag..”

Tot zover de inbreng van mijn moeder, een grote hulp kan ik het niet noemen.
In een vlaag van wanhoop heb ik mijn schoendoos (want ja, een album vonden ze thuis te ‘bourgeois’) erbij genomen. Deze doos is zowat mijn achillespees, je kan er enkele leutige kinder-kiekjes terugvinden maar het is eigenlijk vooral gevuld met duistere dingen die nooit het daglicht zullen zien. Maar in radeloze tijden heeft het geen zin om de gangbare deontologie hoog te houden, kieskeurig zijn is geen optie. Onbezonnen doch lichtelijk vrezend ben ik maar in de doos beginnen graaien.

IMG_4104Tot mijn grote verwondering ben ik dus ooit wel eens sportief geweest. En dat allemaal in een jeansrokje. Straf.

IMG_4090Ook was er een kleine fascinatie voor biologisch wapens en oorlogsvoering. Komt er van, kinderen groot brengen in ruraal West-Vlaanderen.

IMG_4095Fietsen is nooit mijn ding geweest.

IMG_4101Vintage Sneaker were my thing. Modder blijkbaar ook.

IMG_4097Wereldoverheersing heeft er altijd al een beetje ingezeten. Al ben ik er van overtuigd dat ik hier mijn hoogtevrees heb gekweekt.

IMG_4099Bacon was my candy by choice.

IMG_4103En er was een grote voorliefde voor opzichtige hoofddeksels.
Dit waren dus mijn ‘Jaren 80’, heerlijk obscuur en iets waar je best niet te veel vragen bij stelt. Zoals het hoort dus.

Voor de kinderen van de tachtiger jaren die verzot zijn op wat nostalgie, bezoek vooral eens de facebook pagina van Tijd Voor 80, het zal je niet ontgoochelen.
En laat het vooral niet om je herinneringen te delen, iedereen houdt wel van een goed lycra verhaal.

7 gedachtes over “#tijdvoor80

  1. ben volledig into the 80`s de laatste tijd! waarschijnlijk omdat mijn nostalgische drang naar het verleden te groot aan het worden is. kan er niets aan doen, maar in retrospectie lijkt alles zo veel beter. ik hou van die vintage oude foto’s, ik hou van jeans rokken en idiote hoofddeksels! ik haat speeltuinen met te veel zand!

  2. zo’n rode-buizen-klimrek dat was het-van-het in onze jeugdjaren. Hoe kon dat ooit zo stevig zijn om een nest kleuters op te laten springen en waarom zie je dat nooit meer? (of moet ik de twee vragen aan elkaar linken om het antwoord te vinden?)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s