Veel Belgisch Schoon

” ‘t is voor ‘t werk”, daarom waren we dus in Parijs. Niet enkel om heel fashionable te flaneren aan de Seine of om de Sephora compleet leeg te plunderen. Nee hoor, we hadden wel iets beters te doen.

” ‘t is voor ‘t werk” stond dus synoniem voor de Duvel Collectie.
Duvel-Moortgat is/was duidelijk niet vies om met creatief geweld in zee te gaan. Tijdens vorige edities van de Collectie werden gevestigde artiesten (Parra, Arne Quinze, ..) uitgedaagd om het iconisch glas kunstig te decoreren. Maar deze keer was het de beurt aan onbekend, (inter) nationaal, grafisch talent om hun ding te doen.
Duvel presenteerde vorige week vrijdag niet alleen zijn Collectie in Galerie Magda Danysz, maar ook de winnaars werden die avond bekend gemaakt.

Tot mijn groot jolijt was Duvel niet enige aanwezige in de galerie. Ook het Flanders Fashion Insitute was present.
Met het concept Showroom Belgium, bracht het FFI klein modieus België naar Parijs. Zes dagen lang werd het werk van verschillende jonge, Belgische ontwerpers geëxposeerd. Dit betekende vooral twee dingen: veel schoon volk en veel schoon gerief. De ontwerpen van Celine de Schepper, Filles des Papa en Olivia Hainaut konden mij het meest verrassen en bekoren.

 

[Olivia Hainaut]

[Celine De Schepper]

Maar het olijke duo Black Balloon blijft mijn absolute favoriet.

[Dalton suit by Black Balloon]

Ja, u raadt het goed: een geslaagde avond.

Mode à Paris

Enkele weken geleden had ik het grote genoegen om opkomend modeontwerper Jean-Paul Lespagnard te ontmoeten. Na een middag koffie leuren, ijsjes eten en lichamen tatoeëren werd me gevraagd of ik zin had om zijn volgend defilé bij te wonen.Dat tijdens Paris Fashionweek. Alleen een volstrekte oetlul zegt “Neen” tegen zo’n voorstel.

Afgelopen weekend was het van dat. We werden om 12 u verwacht in de ON|OFF Galerie.

Deze prachtige, witte ruimte diende als decor voor een uiterst sober defilé. De grote grandeur werd achterwege gelaten om alle aandacht te vestigen op een nieuwe, ijzersterke collectie. Deze was verrassend draagbaar en zeer toegankelijk. Lespangard weet als geen ander hoe hij moet spelen met ambiguïteit. Hij loopt nauw de grens af tussen stoer en zacht, stug en fluïde, controversieel en toegankelijk,… . Mijn persoonlijke voorkeur ging uit naar de coupes van de pantalons en rokken. Was het niet van de 5-tal gorilla’s, ook beter bekent als “de security”, had ik zeker een stuk in mijn tas gepropt.

Ik ben niet snel uit mijn lood te slaan, but Front-row at Fashion week will do the trick.

Paris, he wrote

Twee weken geleden was het. Ik kreeg een mailtje van mijn beste met de vraag, “zin in een weekendje Parijs? ‘t is voor het werk”. Romantisch of niet, een tripje naar Parijs zie ik elke dag van de week wel zitten. Meestal betekent dit: alle musea binnen een straal van 3 km als een kunstgeile zot aflopen. Maar voor eens was dit niet het geval.

Net als in Rome, vind je de grootste schatten van Parijs buiten, in het straatbeeld. Oké, het Louvre houdt enkele marveleuze pareltjes verborgen in zijn onderbuik. Maar eerlijk, er bestaan leukere dingen dan 3u staan aanschuiven om dan samen met 520 andere chinezen te staan gapen naar de Mona Lisa (die je uiteindelijk toch niet te zien krijgt omdat er 520 man voor je neus staan). Zeker als je maar twee luttele dagen te tijd hebt om deze stad te bezoeken.

Parijs is het mekka van het betere spuitwerk…graffiti dat is. Je kan bijna stellen dat het in de Fransen hun bloed zit. Zoals Amoorie het mooi stelde “als je geen sticker aan uw deur hebt hangen, dan zijde slecht bezig”.

Dit was redelijk onbekend terrein voor me, want ja, meestal zit ik binnen in een of ander museum. Maar mijn beste heeft er dan ook zijn missie van gemaakt om me ieder hoekje en kantje te laten zien.  Naast kunstig gedecoreerde muren, heeft Parijs ook enkele waanzinnige sneaker-, toys- en bookshops. Artoyz, Tiger Sushi, MERCI en Opium. kan ik zeer wam aanbevelen.
Colette was echter ontgoochelend. Te gemaakt, te duur  en te veel hipsters.

[MERCI]

Maar de ontdekking van deze reis was toch het werk van Fred De Chevalier. Deze streetartist /illustrator gone badass is stevig vertegenwoordig over heel Parijs. Maar zijn mooiste werk kan je terugvinden in hartje Parijs, in het 1ste, 3de en 4de arrondissement. Typerend zijn de stilistische zwart-wit poppenfiguurtje. Weinig tot geen kleur en tekst, maar visueel zeer sterk werk.