Ik was eigenlijk van plan om dit epistel te starten met de zeer gewaagde uitspraak “wat ben ik een zeer nuchter persoon, zeker als het op liefde aankomt”. Want ja, ik heb al iets meer nodig dan een hapje en drankje met een bevallig persoon om halsoverkop verliefd te worden & die prins op het witte paard kan ze nog steeds kussen. Maar Mijn Beste heeft me toch even subtiel (als in “Hebde gij al eens uw eigen blog gelezen?! Ja allemaal zeer nuchter! *Bulderlach*) duidelijk gemaakt dat ik, CEO van Bleit Inc., onmogelijk met deze niet-zo-correcte stelling weg geraak. Dus met pijn in het hart gaat deze mooie intro de vuilbak in. Behoorlijk stoem want voor eens heb ik niet hysterisch zitten ranten & er echt over na gedacht.
Maar de bedoeling was er om iets te zeggen over trouwerijen. Dit weekend stapte een van mijn liefste vriendinnen in het huwelijksbootje met de liefde van haar leven. He is the Ken to her Barbie.
Meestal houd ik me goed staande bij emotioneel vertoon in publieke plaatsen: begrafenissen, verlovingen, overwinningen van voetbalbekers, … het doet me NIETS. Maar trouwerijen, ik ben echt de grootste seut als het op trouwerijen aankomt. Bij zo’n gelegenheden werkt mijn gemoedstoestand als klokwerk, ik heb enkel de eerste noot van de huwelijksmars & een glimp van de jurk nodig om uitzinnig “Maaaaar ik wiiiiiiiiil oooooooook trouuuuuuuuuweuhen” te bleiren.
Dat heeft ook als gevolg dat ik een geweldige fan ben van alle goedkope trouwerij-rommel die op den televies wordt uitgezonden. Ik zou dan ook een vreselijke goede commentator zijn voor “Zo zijn we getrouwd”, ik zeg het maar even.
Maar de eerlijkheid gebied me te zeggen dat niet alles aan een trouwerij zo heerlijk-fabuleus-de-max is. Er zijn enkele zaken die zo zwaar Niet Oké zijn:
- Taft zijde. Suite-kledij in taft zijde zijn den duivel! Erbij lopen als een ziek merengue-taartje is echt NIET flatterend, geloof me vrij. En zeker niet als het kleed bij iedere stap van kleur verandert en daarbij zot veel lawaai maakt. Om dan maar te zwijgen over het prijskaartje van deze monsterlijke kleren, het zou strafbaar moeten zijn om zoiets lelijks aan zo’n idiote prijs te verkopen.
- DJ’s die het zweren bij de Vlaamsche klassiekers en de eeuwige slows. Een tip, na x aantal wijntjes willen wij vrouwen toch alleen maar Beyonce, Rihanna of Katy Perry horen. Niet zagen, gewoon opleggen, het is de korte pijn en dan is iedereen gelukkig.
- De fuckin hucklebuck…een trage en pijnlijk dood noem ik dat.
- Een overenthousiaste priester met een grote voorliefde voor het oeroude Katholiek schuldgevoel. Niets leuker dan een hele dienst te moeten aanhoren wat voor een slecht mens je eigenlijk bent. Probeer dan maar eens weg te glippen tijdens de offerande, reken maar op een royale stink-eye van meneer pastoor.
- Geen chips tijdens de receptie omdat dat (ik heb het maar van horen zeggen ze) niet ‘past’. ZEVER! Iedereen houdt van een chipsken! Het moet gedaan zijn met die discriminatie.
Maar al dit zou me toch niet tegenhouden om een trouw te skippen, mij zal je altijd standaard (schreiend & met een glas bubbels in mijn handen) op de dansvloer terugvinden. Met of zonder Beyonce.
