Bag it up

“Studeren is de mooiste tijd van je leven.” Als ik bepaalde littekens, foute kledingstukken en gênante foto’s in rekenschap neem, kan ik alleen maar besluiten dat deze stelling waar is. Maar enige nuance is wel aan de orde, student zijn staat ook synoniem voor iets anders: geen rotte frank op zak hebben.
Fancy dinning beperkte zich meestal tot een spaghetti scoren in de Brug, spiriteuze dranken waren bij voorkeur een of ander obscuur huismerk en een “shop-budget” was een grote, lelijke leugen. Ja, vrijheid & nul verantwoordelijkheid is zeer gezellig, maar ik ben toch blij dat ik me nu 3 volwaardig maaltijden kan veroorloven. Zo slecht is dat werken nog niet. Niet dat ik Rihanna-gewijs van ‘making-it-rain’ kan doen in een of andere louche stripclub, maar een mooi stukje design kopen zit er toch al in.

Zo ben ik dan vreselijk trots op mijn Marie Turnor Lunch Bag. Een pareltje dat ik via de Baroness O. shop heb kunnen scoren. Vergeet die veel te dure Jill Sander & Céline kopieën, deze zacht lederen beauty is the real deal. Dat het is de nieuwe liefde van mijn leven.

Voor de adepten-van-het-betere-werk: Baroness O. verkoopt de tas in twee verschillende kleuren en in drie verschillende maten. Voor meer info & fun verwijs ik jullie graag door naar hun webstek.

Amsterdamned

Soms heeft een mens nood aan wat avontuur. Je weet wel, zo wat spanning & sensatie. Sommige mensen springen dan uit een gemotoriseerd voertuig, andere foefelen graag met gevaarlijke dieren, maar wij (ja ‘wij’ want er is niets mis met een ‘wij’) gaan graag op safari. En dat doen we niet enkel uit een voorliefde voor leutige zoogdieren, nee team Vergauwe-Vassallo is bijzonder geïnteresseerd in de wetenschap. Daarom waren we afgelopen weekend in Amsterdam: hipsters & perverts spotten in hun natuurlijke habitat. Geen uitzonderlijk fenomeen,want ze dwalen overal op deze aardkloot rond, maar het blijft een zeer intrigerend schouwspel. Zeker als het onderzoeksobject in kwestie enkele geestverruimende middelen op heeft.

Na enkele dagen diepgaand (no pun intended) onderzoek en grondige observatie kon ik toch enkel dingen bemerken

• ‘Met zicht op tuin’ betekent niet: een idyllische, zonovergoten kamer uitkijkend op een prachtige groene oase gelegen in het centrum Amsterdam.
  Nee, concreet betekent dat je tegen wil en dank opgesloten wordt in een kelderkamer die half verzonken ligt onder het grondniveau. Dat ‘zicht op de tuin’ vertaalt hem vooral in een triest ogende, grijze kiezeltuin waar enig levend organisme geen kans maakt om overleven.
• Britten & alcool is sowieso al geen schitterende combinatie, daar zijn Geordie Shore & The Valley een mooi voorbeeld van. Maar smijt daar nog eens wat weed & hoeren tegen en het feest is compleet. Begrippen als  ‘Marginaal’ en ‘Overlast’ werden dit weekend eigenhandig geherdefinieerd door enkel Britten. Eerlijk, zoiets zou gewoon illegaal moeten zijn. O wacht! In meeste landen is dat ook zo…
• De Homo Turisticus wacht al graag eens in een rij, liefst voor een museum. Meeste hebben dan ook niet door dat ze eigenlijk  aanschuiven voor de ingang van het restaurant en niet het ticketloket. Met andere woorden: veel beteuterde gezichtjes aan het Rijksmuseum.
• Voor de mensen die jaarlijks uitkijken naar de Sinksenfoor of die niet genoeg kunnen krijgen van de half-vasten-foor of een grote adept zijn van felle lichtjes en luide, obscene trance, één plaats jongens: het Leidseplein op een vrijdagavond. Ik beloof u spektakel & sensatie.
• Eten in Nederland is altijd een beetje….spannend. Het is altijd een beetje schipperen tussen” niet-fijnd” en “verhoogd risico op salmonella”.

Soit, alle gekkigheid op een stokje, het moet gezegd zijn: deze ontdekkingsreiziger heeft zich vreselijk geamuseerd in het land der windmolens, klompen & tulpenbollen. Eindeloos dolen door & over de Amsterdamse grachten is een must. Maar voor de gestructureerde stad-trippers heb ik hier enkel tips.

Koffie leuren kan altijd bij de zeer gezellige KOKO.
Deze concept-store extra-ordinaire is niet enkel leuk om een bakje troost naar binnen te werken, je kan er eveneens leutig winkelen want de koffiebar/shop herbergt enkele waanzinnige designcollecties.

Aperitieven doe je het best aan/in de Negen Straatjes. Een rosétje nippen aan de grachten terwijl de zon op je snoet schijnt, dat noem ik ” schoon leven”.
Voor zover ik weet is een verbrand hoofd niet de komende trend van zomer 2013, dus zonnecrème is een must.

Mijn absolute lunch & dinner-aanrader is de De Ponteneur. Geen fancy haute cuisine, gewoon een heerlijke keuken tegen een eerlijke prijs.

Bezoek eens een markt!
Bloemen & lokale delicatessen vind je op de Noordermarkt, de mooiste schatten van Amsterdam vind je op de vlooienmarkt bij de stadshallen.

Naast de Negen Straatjes is 1953 Retro & Chic mijn paradijs. De meest unieke vintage-stukken verstopt in een klein huiskamertje.
Smachten, zuchten en wegdromen zonder uzelf compleet te ruïneren.

 

En vergeet vooral de Haarlemmerstraat niet! Het Nederlandse antwoord op Brick Lane.
Een straat volgestouwd met designwinkels (&K), eethuisjes, muziekpaleizen & filmhuizen.
Neem vooral je tijd & kuier even rond.

Meer nuttige adresjes vind je hier
(Dank u schoon Amaury)

Henry Van de Velde awards & Labels

Een schitterend initiatief van Design Vlaanderen dat jaarlijks goed design & vooruitstrevende vormgeving beloont & bekroont. In mijn ogen een fantastisch excuus om een avond lang naar schoon gerief te staren en een goed glas te drinken.

Voor eerst had ik het genoegen om dit jaar de awards in levende lijve te volgen. Ja, u leest het goed, deze huis-tuin-en-allround kunst-lover kon haar hartje eventjes ophalen in het Vlaams Parlement.

Deze dinsdag werden alle prijzen heel officieel & met veel schoon volk uitgedeeld. Een mooi moment om mijn innerlijke groupie even los te laten (alvast mijn excuses aan welbepaalde designers & gasten).
Alle gekheid op een stokje, het moet gezegd zijn, ik was zwaar onder de indruk van enkele ontwerpen, voorwerpen en producten.
Het oeuvre van Maarten De Ceulaer bijvoorbeeld, deze designer werd gelauwerd met de titel ‘jong talent’. Mr. De Ceulaer is duidelijk niet vies om met materialen, technieken en vormen te experimenten. Een mooi voorbeeld zijn zijn Balloon Bowls, enkele verrukkelijke schalen die (u raadt het goed) vervaardigd zijn uit verwerkte ballonnen .

Een andere winnaar was een van mijn grote helden: Ever Meulen. Vele van jullie hem waarschijnlijk van zijn illustraties gepubliceerd in de Humo. De man is ondertussen al 40 jaar actief als ‘tekenaar’ (want zo ziet hij zichzelf) dus de award ‘loopbaan’ was meer dan op zijn plaats. Dat en hij is behoorlijk Badass

En dan mogen we zeker de Labels niet vergeten. Deze 7 Laureaten dragen sowieso het kwaliteitslabel dat gelinkt is aan deze competitie maar ze dingen ook mee naar de Henry Van de Velde publieksprijs van volgend jaar. Stemmen is dus de boodschap.
Bij deze presenteer ik graag even alle projecten:

Beams – Aluminium radiatoren met accessoires
ontworpen door Wim Segers en Bob Segers, Studio Segers, voor Vasco

Hybrid Design – Vouwmes
Ontworpen en gerealiseerd door Filip De Coene

Marina-reeks – Picknickbank, tafel en kuipstoeltje
Ontworpen door Bruno Fattorini & Partner voor Extremis NV

MIOS Museum In Onze Straat – Sociale cohesie op straatniveau in stedelijke gebieden
Ontworpen door Concrete in samenwerking met Pantopicon

Nomad – Herlaadbare en draagbare zonnelamp
Ontworpen door Alain Gilles, The Studio, voor O-Sun System Limited

Subjective Atlas of Mexico
Ontworpen door Annelys De Vet, Studio De Vet, en Moniek Driesse

Subjective Atlas of Hungary
Ontworpen door Annelys De Vet, Studio De Vet, en Aliz Borsa

Tuinhaspel -Tuinslang met automatische haspel
Ontworpen door Concrete voor ZEE

Voor degene die deze schöne marchandise eens van dichterbij wil bekijken: De tentoonstelling loopt nog tot 2 maart in de loketten in Brussel.

Enjoy!