Brave

Ariël, Belle, Jasmine, Aurora,…je kent ze wel, de prinsessen van Grimm & Disney. De heldinnen van ieder klein/groot kind dat de kleur roze en een overdosis glitters kan appreciëren. Ook de reden waarom een 25-jarige nog steeds graag met een tiara en en idioot grote rok rondloopt.

Ik heb van ze gehouden, ik heb ze graag  gezien, maar eerlijk, hun hoofse, naïeve houding staat mij geen zak aan. Zeker dat afhankelijkheid van hun ‘Prince Charming’ (grootste en vuilste leugens ooit) kan me niet echt bekoren.
Geen nood, dit word geen verbitterende, feministische rant, verre van. Het onderstreept alleen maar hoeveel  ik van Disney’s nieuwe ‘anti-prinses’ Merida hou. Ze heeft een geweldige bos rood haar, badass fighting-skills en ze heeft geen mongool op een witte paard (die eigenlijk toch stiekem homo blijkt te zijn) nodig.

De nieuwe chouchou Brave van Disney & Pixar heeft me geweldig kunnen bekoren. Niet alleen is held in dit verhaal een heldin, maar de film heeft nog eens een geweldige (realistische, aannemelijke) levensles. Een levensles die emancipatie niet 50 jarig terug in tijd katapulteert.

Om dan nog maar te zwijgen van de FENOMENALE graphics. Normaal probeer ik alles wat 3D- film is te mijden. Die brillen zijn belachelijk onhandig (ik ben een bril-drager) en meestal is de film een zwak probeersels met hier en daar wat flauwe 3D trucjes. Maar deze film, ja die is het zo waard om 2u  een idiote bril op uw kop te zetten.

Ik loop alvast naar de kapper (hiiiier met die extensions en rode haarkleuring) want deze film kan ik warm aanbevelen.